کشف تازه‌ای که طول عمر مبتلایان به سرطان مغز را افزایش می‌دهد

کشف تازه‌ای که طول عمر مبتلایان به سرطان مغز را افزایش می‌دهد

کشفی تازه که نشان می دهد چربی‎ و نه قند، منبع اصلی رشد تومورهای سرطانی در مغز هستند، مسیر کاملاً تازه‌ای برای ساختن داروهای مبارزه با این بیماری مهلک ایجاد کرده است.

برای دهه‌ها دانشمندان تصور می‎کردند می‎دانند که یک تومور مغزیِ مرگبار برای رشد به چه چیزی نیاز دارد: قند.

اما اکنون محققان دریافته‌اند که آزمایش کشت بافت به اشتباه آن‌ها را طی سال‌ها فریفته بود و در حقیقت آن‌‌چه سلول‌های سرطانیِ «گلیوما» بدان نیاز دارند چربی است.

گلیوما یکی از تومورهای اولیۀ سیستم عصبیِ مرکزی است که در نخاع یا مغز بروز پیدا می‎کند و منشاء تومور از سلول‌های یاخته «گلیال» است. شایع‌ترین محل تومور گلیوما، مغز است.

این کشف یک رویکرد کاملاً جدید در درمان این بیماری ایجاد کرده است که در نهایت می‌تواند موجب تغییر اساسی در داروهای مربوط به این سرطان شود و به نحو قابل توجهی عمر بیماران را افزایش دهد.

گلیوما یکی از مرگبارترین انواع سرطان است و به طور میانگین حدود 60 درصد از مبتلایان به این بیماری طی یک سال جان خود را از دست می‎دهند.

به گفتۀ دکتر الیزابت استول، سرپرستِ گروه تحقیقاتی‌‎ که به این کشف تازه رسیده‌اند، اکثر سلول‌های مغز از قند به عنوان منبع اصلی انرژی خود استفاده می‎کنند و بنابراین تصور می‎‌شد که سلول‌های سرطانی در مغز نیز چنین هستند. بررسیِ نمونه‌های بافتی در آزمایشگاه نیز مؤیدِ این تئوری بودند.

دکتر استول با تأکید بر این‌که یافته‌هایشان در سطح سلولی بوده‌ و ارتباطی با رژیم غذایی افراد ندارد، افزود این تحقیقات نشانگر آن بوده است که تومورها به نحو قابل توجهی در پی دریافت چربی برای رشد هستند.

براساس گزارش این گروه تحقیقاتی که در مجلۀ سرطان‌‎شناسی عصبی منتشر شده است، هنگامی که نمونه‌‎های بافتی در آزمایشگاه و یا تومورهای زنده در بدن موش‌های آزمایشگاهی با دارویی به نام اتوموکسیر که مانع استفادۀ سلول‌ها از چربی می‌شود، درمان می‎شدند، سرعت رشد سرطان پایین می‎آمد.

دکتر استول که از محققان مؤسسۀ علوم اعصابِ دانشگاه نیوکاسل است دربارۀ این آزمایش و کشف جدید گفت: ما اتوموکسیر را در نمونۀ حیوانیِ خود آزمودیم  و نتایج این آزمایش نشان داد که دوز‌های درون‌تنی از این دارو رشد گلیوما را آهسته‌تر می‎سازد.
وی افزود: این نتایج یک هدف داروییِ بدیع فراهم می‌آورند که می‎تواند در آینده به درمان بالینیِ این بیماری کمک کند.

این پژوهشگر در گفت‌وگو با روزنامۀ ایندیپندنتِ انگلیس گفت از این‌که سلول‎های گلیوما زمانی که قادر به استفاده از چربی نبودند، به سادگی به قند رو نمی‎‌آوردند، متعجب شده است.

به گفتۀ وی این سلول‌ها تنها زمانی از قند استفاده می‎کردند که در معرض سرُمِ خون قرار می‎گرفتند و همین موضوع عامل اشتباه پیشین محققان دربارۀ رشد سلول‌های سرطانیِ مغز بوده است.

محققان برای آزمایش کشت بافت، این سلول‌ها را در سرم خون نگهداری می‌کردند و همین موضوع عامل 60 سال تصور اشتباه دربارۀ منبع انرژی سلول‌های سرطانیِ مغز بوده است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

6 − یک =